یادداشتی از دکتر علی سوخته سرایی

اینچه برون؛ پیوند «مطالبه مردمی» و «تخصص مدیریتی» برای عبور از بن بست توسعه

سرسبزی استان گلستان؛ همواره فقر و سرانه پایین درآمدی آن را پوشش داده است، لذا این استان سالهاست با چالش های مزمن در حوزه اشتغال و ضرورت ایجاد پیشران های جدید توسعه روبرو است.

در این شرایط منطقه آزاد اینچه برون امروز دیگر صرفاً یک نام جغرافیایی بر نقشه شمال شرق کشور نیست، این منطقه در مدت کوتاه فعالیت خود به یکی از امیدهای مهم گلستان برای توسعه، اشتغال، سرمایه گذاری و پیوند فعالتر با اقتصاد منطقه ای و ملی تبدیل شده است.

 منطقه آزاد اینچه برون باید به عنوان یک کانون و نقطه اتصال راهبردی(غرب، شرق و شمال استان) دیده شود.

کانونی که تداوم برنامه ریزی، ثبات مدیریتی و حمایت همه جانبه دولت و بخش خصوصی را مطلبد.

یقیناً، هر مجموعه ای که در آغاز مسیر توسعه قرار دارد، بیش از هر چیز به « مدیر توانمند» نیاز دارد؛مدیری که زبان اقتصاد را بشناسد، منابع، نیازها و چالش های استان را بداند و هم بتواند میان منافع استانی و ملی تعادل ایجاد کند.

در همین راستا، عملکرد مدیریت فعلی منطقه را نمی توان صرفا در قالب یک انتصاب اداری ارزیابی نمود؛ بلکه باید آن را در نسبت با شتاب گرفتن پروژه های زیرساختی و اعتماد سرمایه گذاران در ابعاد ذیل بررسی کرد.

شتاب در زیر ساخت، از صفر تا رتبه های برتر ملی  با توجه به زمان محدود

بر خلاف تصور رایج که مناطق آزاد جدید را در مراحل اولیه و بسیار کند می بیند، آمارهایی از عملکرد این منطقه نشان دهنده یک جهش مدیریتی است.

اینچه برون موفق شده است در اجرای پروژهای عمرانی، رتبه اول را در میان تمامی مناطق آزاد نسل جدید و همچنین رتبه چهارم را در کل مناطق آزاد کشور در عملکرد تبصره های بودجه عمرانی کسب نماید.این رتبه بندی، نشان دهنده توان اجرایی بالا در تبدیل بودجه به زیرساخت های  ملموس است.

دستاوردها تنها به اعداد محدود نمی شود؛ از ایجاد زیرساختهای هوشمند برای شماره گذاری خودروها ( که اینچه برون را به اولین منطقه در این حوزه میان مناطق جدید تبدیل کرد) تا راه اندازی بستر فیبر نوری و شبکه های ارتباطی گمرک و دولت شبکه، همگی نشان از یک مدیریت «تکنولوژی محور» دارد.

همچنین، برخورد هوشمندانه با چالش های بنیادین مانند تامین آب از طریق خرید زمین برای حفر چاه های استراتژیک و تامین گاز برای پهنه های تجاری، نشان می دهد که مدیریت منطقه بجای انتظار برای بودجه های دولتی، بدنبال حل ریشه ایی مشکلات زیرساختی است.

آمارهایی که سخن می گویند- سرمایه گذاری؛ از وعده تا تحقق

یکی از شاخص های اصلی سلامت مدیریت، توانایی در جذب و محقق سازی سرمایه است.

 داده ها نشان میدهندکه در بخش های مختلف، از جمله صنایع و لجستیک، حجم قابل توجهی از سرمایه گذاری ها در جریان است. به عنوان نمونه، پروژه هایی همچون« پایانه تخلیه و بارگیری جنرال کارگو و کانتینر یارد» با سرمایه گذاری 10 میلیون

یورویی، ظرفیت تخلیه و بارگیری منطقه را از 400 صد هزارتن به 2.1 میلیون تن ارتقا می دهند که این خود یک تحول بنیادین در ظرفیت ترانزیتی استان است.

علاوه بر این، سرمایه گذاری در پروژه هایی نظیر«تیر پارک» و «بهسازی محوطه گردشگری» با مشارکت بخش خصوصی، نشان دهنده موقعیت در ایجاد اعتماد میان مدیریت منطقه و سرمایه گذاران است. وقتی سرمایه گذار حاضر است در پروژه هایی با حجم سرمایه گذاری 5000 میلیارد ریالی مشارکت کند، یعنی «ثبات مدیریتی» و«شفافیت در فرایند صدور مجوزها» که اینچه برون در آن پیشتاز است به خوبی در میان فعالان اقتصادی تثبیت شده است.

پیوند توسعه منطقه با اشتغال استان

گلستان بیش از هر زمان دیگری نیازمند اشتغال پایدار است.لذا اینچه برون با تمرکز بر حوزه های لجستیکی، صنعتی

و خدماتی مسیر مشخصی را برای اشتغال زایی طی کرده است.

هر چه پروژهای عمرانی و اقتصادی مانند پایانه غلات و گرانوله و ..با سرعت بیشتری به بهره برداری برسند، زنجیره اشتغال در استان از بخش ساخت و ساز تا

بخش های تولیدی و خدماتی، تقویت خواهد شد.

در واقع این منطقه ابزاری است برای کاهش فشار بیکاری در استان، مشروط بر اینکه مدیریت آن با نگاهی استراتژیک و بدون تزلزل به مسیر خود ادامه دهد.

ضرورت تداوم؛ فراتر از یک جابجایی اداری

تجربه ثابت کرده است که در پروژه های بزرگ توسعه ای،«تداوم مدیریتی» گاهی به اندازه خود سرمایه گذاری اهمیت دارد. تغییر ناگهانی در زمانی که منطقه در حال عبور از چالش های زیر ساختی (تامین انرژی و آب) و در حال رسیدن به اهداف بزرگی مثل افزایش ظرفیت ترانزیتی است، حتماً منجر به کندی یا توقف این شتاب خواهد گردید. لذا سرمایه گذاران پیش از هر چیز به «پیش بینی پذیری» نیاز دارند.

 اگر مدیری توانسته با اصلاح فرآیند درخواست سرمایه گذاری و هوشمند سازی خدمات، اعتماد بخش خصوصی را جلب کند، حفظ این روند برای استان و کشور و در نهایت اعتماد مردم، یک ضرورت مقدس،خواهد بود.

النهایه می توان اینچنین استنباط نمود؛ منطقه آزاد اینچه برون اکنون در نقطه ای قرار دارد که از مرحله «تاسیس» به مرحله «شتاب و اثربخشی» رسیده است.

 آمار و ارقام و رتبه های برتر  کسب شده در اجرای پروژ ها و پروژ های استراتژیک در جریان که بصورت عینی و فیزیکی ملموس و بر زمین نشسته است، سرمایه ای که جذب شده و اشتغالی که ایجاد شده و خواهد شد؛ همه و همه به واقع  نشان می دهد که مسیر انتخاب شده درست است. اکنون وظیفه دستگاههای تصمیم گیر در سطح ملی و استانی؛ حمایت از این موتور محرک اقتصادی استان است.

اینچه برون؛ پیوند «مطالبه مردمی» و «تخصص مدیریتی» برای عبور از بن بست توسعه